|
و خدای آسمان...
وقتی به آسمان نگاه می کنم آشیانه ام تو می شوی. ماه من چهارده روزه می شود و تمامم به یاد تو عاشق می شود. حال بیا و اگر خواسته ام را به یاد با هم بودنمان ارج می نهی دستانم را در دست بگیر به چشمانم نگاه کن و بگذار صدای سکوتمان را دنیا به نظاره بنشیند... نلی + نوشته شده توسط نلی در پنجشنبه 31 مرداد1387 و ساعت
19:7 |
و خدایی که ...
آن زمانی که خداوند تو را از گل ساخت دید لای گل تو سنگ از آن هم دل ساخت
نلی + نوشته شده توسط نلی در سه شنبه 29 مرداد1387 و ساعت
15:16 |
و خدای کلام...
کلمه نزد خدا بود... کلمه خدا بود.... شب گذشته آنچنان برایم زیبا و به یاد ماندنی بود که آن همه روز های تنهایی و تنهایی و تنهایی هایم را به خاطره ها سپرد و اکنون روحی تازه شدم... حال سپاس می گویم خداوندی راکه هنر را ارزانی دستان پاک هنرمندانی کرد که تمام بودنشان را قدر می نهم... هزاران بار بوسه می زنم دستانی را که وجود خداوندی را تجلی می دهند...
نلی مرداد ماه سال یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت خورشیدی! + نوشته شده توسط نلی در دوشنبه 14 مرداد1387 و ساعت
11:31 |
|
درباره وبلاگ
و خدای اشک های بی پناه . . .
می گریم به یادت و به نامت اشک می ریزم و اشک . تا اندوه همه شب های نبودنت را با نگاهی از جنس سکوت به ستاره ها سفارش کنم . . . آرام آرام اشک هایم را به دستان همیشه گرم تو تقدیم می کنم... با نگاه همیشه سبزت بیا و تو هم مرا پاسخ گو... بگذار تمام نگفته هایم نا تمام بماند و صدای سکوتم فریاد تو باشد . . نلی
|
