و خدای تو ...

خدا را شکر که امشب چقدر می توانم خدا را شکر کنم. آری! سپاس مخصوص اوست. نمی دانی امروز چقدر زیبا آفریدی برایم.  قشنگ ترین هدیه ها را برایم رقم زدی. زیبا ترین ثانیه ها... وای که خودت نمی دانی چقدر از شادیت لذت می برم. خودت نمی دانی وقتی طنین لبخند صدایت را می شنوم  پهنای صورتم اشکبار شوق می شود. امروز چشمان تو می خندیدند، همیشه بخند... این چشم ها مرا دیوانه می کنند. آری! چشمانت مرا دیوانه می کنند، نگاهانت مرا عاشق می کنند، گرمی دستانت مرا  بی تاب میکند، حضورت مرا غرق تمنا میکند... کمی با من باش!

امشب نبودی  اما حضورت ، نه! خودت احساس می شدی... باور کن، به خداوندی خدا تو بودی و من و خدا...و دیگر هیچ... از این قشنگ تر هم مگر می شود...؟ تو ... من.... خدا

                                                                                                                           نلی